ໃນລະຫວ່າງ 72 ຊົ່ວໂມງ ຫາ 10 ມື້ ເປັນຫຍັງຫຼາຍປະເທດຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ປະຊາຊົນສຳຮອງອາຫານໄວ້ ເພື່ອຮອງຮັບສະຖານະການສຸກເສີນ?

AD

AD

AD

ນອກເໜືອຈາກການຮັບມືກັບສົງຄາມແລ້ວ ຫຼາຍປະເທດຍັງກຳນົດ ຫຼື ແນະນຳໃຫ້ຄົວເຮືອນກະກຽມອາຫານ, ນ້ຳດື່ມ ແລະ ສິ່ງຂອງຈຳເປັນອື່ນໆ ໄວ້ສຳລັບການດຳລົງຊີວິດໃນໄລຍະຕົ້ນ ຫາກເກີດວິກິດການຂຶ້ນ.

ສະຫະພາບເອີຣົບໄດ້ອອກຄຳແນະນຳໃຫ້ປະຊາຊົນຮູ້ວິທີຮັບມືກັບເຫດສຸກເສີນ ໂດຍເນັ້ນໃຫ້ປະຊາຊົນສາມາດພຶ່ງພາຕົນເອງໄດ້ພາຍໃນ 72 ຊົ່ວໂມງ.

ໃນວັນທີ 3 ພະຈິກ 2026 ຄະນະກຳມາທິການເອີຣົບໄດ້ເຜີຍແຜ່ແນວທາງໃໝ່ ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ປະຊາຊົນ ແລະ ຊຸມຊົນມີຄວາມພ້ອມຫຼາຍຂຶ້ນໃນການຮັບມືກັບເຫດສຸກເສີນ.

ເນື້ອໃນສຳຄັນຂອງເອກະສານສະບັບນີ້ ແມ່ນການກຳນົດໃຫ້ປະເທດສະມາຊິກສະໜັບສະໜູນປະຊາຊົນ ໃຫ້ສາມາດພຶ່ງພາຕົນເອງໄດ້ຢ່າງໜ້ອຍ 72 ຊົ່ວໂມງ ໃນຂະນະທີ່ລະບົບຊ່ວຍເຫຼືອສາທາລະນະກຳລັງລະດົມກຳລັງພົນ ແລະ ຈັດລະບຽບການເຂົ້າເຖິງພື້ນທີ່ປະສົບໄພ.

ແນວທາງດັ່ງກ່າວນຳສະເໜີໂດຍ ນາງ ຮາຈາ ລາຮບິບ (Hadja Lahbib) ກຳມາທິການຝ່າຍຄວາມສະເໝີພາບ, ການກຽມຄວາມພ້ອມ ແລະ ການຈັດການວິກິດການ ໂດຍມີເປົ້າໝາຍໃຫ້ບຸກຄົນ ແລະ ຊຸມຊົນມີຄວາມຮູ້ ພ້ອມທັງເຄື່ອງມືທີ່ຈຳເປັນ ເພື່ອປົກປ້ອງຕົນເອງ ແລະ ຜູ້ອື່ນໃນສະຖານະການສຸກເສີນ.

ໜຶ່ງໃນບູລິມະສິດຫຼັກ ແມ່ນການສົ່ງເສີມໃຫ້ປະຊາຊົນສາມາດດູແລຕົນເອງໄດ້ພາຍໃນ 72 ຊົ່ວໂມງ ໂດຍກະກຽມສິ່ງຈຳເປັນໃຫ້ພຽງພໍສຳລັບສາມມື້ທຳອິດຂອງວິກິດການ.

ຄະນະກຳມາທິການແນະນຳໃຫ້ປະຊາຊົນກະກຽມຊຸດອຸປະກອນສຸກເສີນ ແລະ ຊຸດປະຖົມພະຍາບານສ່ວນຕົວ ເພື່ອໃຫ້ໝັ້ນໃຈວ່າມີຊັບພະຍາກອນພຽງພໍທັນທີຫຼັງເກີດໄພພິບັດ.

ອີກປະເດັນສຳຄັນໜຶ່ງ ແມ່ນການໃຫ້ຄວາມຮູ້ດ້ານການກຽມຄວາມພ້ອມ ໂດຍສະເໜີໃຫ້ປະເທດສະມາຊິກບູລະນາການເນື້ອຫາການກຽມຮັບມືກັບເຫດສຸກເສີນ ເຂົ້າໃນຫຼັກສູດການສຶກສາລະດັບປະຖົມໄວ ແລະ ປະຖົມສຶກສາ.

ໄລຍະເວລາ 72 ຊົ່ວໂມງບໍ່ແມ່ນການກຳນົດຂຶ້ນມາໂດຍບັງເອີນ. ໂດຍປົກກະຕິ ນີ້ແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕ້ອງປະເມີນຂະໜາດຂອງເຫດການ, ກຳນົດພື້ນທີ່ທີ່ຕ້ອງໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອກ່ອນ, ລະດົມກຳລັງເຈົ້າໜ້າທີ່, ຟື້ນຟູການຈະລາຈອນ ແລະ ຈັດຕັ້ງເສັ້ນທາງຂົນສົ່ງຊົ່ວຄາວ.

ຖ້າຄົວເຮືອນສາມາດຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂັ້ນພື້ນຖານຂອງຕົນເອງໄດ້ໃນໄລຍະນີ້ ທີມກູ້ໄພກໍຈະສາມາດມຸ່ງເນັ້ນຊັບພະຍາກອນໄປຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ບາດເຈັບ, ຜູ້ສູງອາຍຸ, ເດັກນ້ອຍ, ຄົນພິການ ແລະ ກຸ່ມຄົນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງທີ່ສຸດໄດ້.

ແນວທາງຂອງສະຫະພາບເອີຣົບນີ້ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຍຸດທະສາດການກຽມຄວາມພ້ອມຂອງສະຫະພາບ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການອະນຸມັດໃນເດືອນມີນາ 2025. ຍຸດທະສາດນີ້ຍຶດຫຼັກການ “ຄວາມສ່ຽງທຸກດ້ານ” ແລະ “ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງທຸກພາກສ່ວນໃນສັງຄົມ”. ຕາມການລະບຸຂອງຄະນະກຳມາທິການເອີຣົບ ສະພາບຄວາມສ່ຽງໃນປັດຈຸບັນໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກຄວາມຜັນຜວນທາງພູມລັດຖະສາດ, ການປ່ຽນແປງສະພາບດິນຟ້າອາກາດ, ການປ່ຽນແປງທາງເຕັກໂນໂລຊີຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ແຮງກົດດັນຕໍ່ຄວາມສາມາດໃນການຮັບມືຂອງສັງຄົມ ເຊິ່ງເກີດຂຶ້ນພ້ອມໆກັນ.

ນອກຈາກນີ້ ນະຄອນບຣັດເຊວ (Brussels) ຍັງມີແຜນຈັດງານວັນກຽມຄວາມພ້ອມຂອງສະຫະພາບເອີຣົບເປັນປະຈຳທຸກປີ ໂດຍຄັ້ງທຳອິດຈະຈັດຂຶ້ນໃນເດືອນຕຸລາ 2027.

ແຕ່ລະປະເທດມີແຜນສຳຮອງຂອງຕົນເອງ

ໃນສະຫະລາຊະອານາຈັກ ແຄມເປນລະດັບຊາດ “Be Ready” ຫຼື “ຈົ່ງກຽມພ້ອມ” ໄດ້ເປີດຕົວໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 2026 ໂດຍກະຕຸ້ນໃຫ້ແຕ່ລະຄົວເຮືອນກຽມພ້ອມຮັບມືກັບການຢຸດຊະງັກຂອງບໍລິການປະຈຳວັນ ເຊັ່ນ: ໄຟຟ້າ, ນ້ຳປະປາ, ໂທລະສັບ ແລະ ອິນເຕີເນັດ ເປັນເວລາ 3 ມື້.

ຫຼາຍປະເທດກຳລັງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນກຽມພ້ອມຮັບມືກັບຄວາມຂັດຂ້ອງທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນກັບລະບົບສຳຄັນຕ່າງໆ.

ລັດຖະບານອັງກິດເນັ້ນຢ້ຳວ່າ ນີ້ເປັນພຽງການກະກຽມຂັ້ນພື້ນຖານເທົ່ານັ້ນ ໂດຍຄ່ອຍໆດຳເນີນການໄປທີລະຂັ້ນ ບໍ່ແມ່ນການຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນຊື້ສິນຄ້າຈຳນວນຫຼາຍມາກັກຕຸນ.

ແນວທາງທາງການຂອງສະຫະລາຊະອານາຈັກແນະນຳໃຫ້ສຳຮອງອາຫານທີ່ບໍ່ເນົ່າເສຍງ່າຍໄວ້ສຳລັບ 3 ມື້ ໂດຍເນັ້ນອາຫານທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງແຊ່ເຢັນ ຫຼື ປຸງໃຫ້ສຸກ ເຊັ່ນ: ຊີ້ນກະປ໋ອງ, ປາກະປ໋ອງ, ຜັກກະປ໋ອງ, ຖົ່ວ ແລະ ໝາກໄມ້ແຫ້ງ.

ແຕ່ລະຄົນຕ້ອງການນ້ຳດື່ມປະມານ 3 ລິດຕໍ່ມື້ ຫຼື ລວມເປັນ 9 ລິດສຳລັບ 3 ມື້ ໂດຍຍັງບໍ່ລວມນ້ຳທີ່ໃຊ້ປຸງອາຫານ ແລະ ນ້ຳສຳລັບສຸຂະອະນາໄມ.

ນອກນີ້ ຍັງແນະນຳໃຫ້ຄອບຄົວກະກຽມຢາທີ່ຈຳເປັນ, ໄຟສາຍ, ແບັດເຕີຣີສຳຮອງ, ວິທະຍຸທີ່ໃຊ້ແບັດເຕີຣີ ຫຼື ແບບໝູນມື, ເງິນສົດ, ນົມສຳລັບເດັກອ່ອນ ແລະ ອາຫານສັດລ້ຽງ.

ສ່ວນປະເທດສະວີເດນກຳນົດເປົ້າໝາຍໄວ້ສູງກວ່ານັ້ນ ໂດຍແນະນຳໃຫ້ປະຊາຊົນສາມາດຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂັ້ນພື້ນຖານຂອງຕົນເອງໄດ້ຢ່າງໜ້ອຍ 1 ອາທິດ ໃນກໍລະນີເກີດວິກິດການ ຫຼື ສົງຄາມ.

ຄູ່ມື “ເມື່ອເກີດວິກິດການ ຫຼື ສົງຄາມ” ທີ່ແຈກຢາຍໃຫ້ທຸກຄົວເຮືອນ ລະບຸວ່າ ຊັບພະຍາກອນຂອງພາກລັດບໍ່ສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອທຸກຄົນໄດ້ພ້ອມກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ສາມາດດູແລຕົນເອງໄດ້ ຈຶ່ງຄວນກຽມພ້ອມລ່ວງໜ້າ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າໜ້າທີ່ສາມາດຈັດລຳດັບຄວາມສຳຄັນໃນການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທີ່ຮີບດ່ວນກວ່າ.

ລາຍການສິ່ງຂອງທີ່ອົງການປ້ອງກັນໄພພົນລະເຮືອນຂອງສະວີເດນແນະນຳ ປະກອບມີ:

• ອາຫານສຳຮອງຢ່າງໜ້ອຍ 1 ອາທິດ
• ນ້ຳດື່ມບັນຈຸຂວດ ຫຼື ກະປ໋ອງ
• ເຕົາແກັສສຳລັບຕັ້ງແຄ້ມ
• ຖົງນອນ ແລະ ຜ້າຫົ່ມ
• ວິທະຍຸໃຊ້ແບັດເຕີຣີ ແລະ ໄຟສາຍ
• ຊຸດປະຖົມພະຍາບານ ແລະ ຢາປະຈຳຕົວ
• ເງິນສົດ ແລະ ແບັດເຕີຣີສຳຮອງ (Power bank)
• ເບີໂທລະສັບສຳຄັນທີ່ຂຽນໄວ້ໃນເຈ້ຍ

ລາຍງານກໍລະນີສຶກສາທີ່ເຜີຍແຜ່ໂດຍອົງການດັ່ງກ່າວ ໄດ້ຈຳລອງສະຖານະການທີ່ປະຊາຊົນຕ້ອງປະເຊີນກັບການຂາດໄຟຟ້າ, ນ້ຳປະປາ, ອິນເຕີເນັດ, ລະບົບຊຳລະເງິນ ແລະ ລະບົບຄວາມຮ້ອນ ພ້ອມກັນເປັນເວລາ 7 ມື້.

ເຢຍລະມັນກຽມພ້ອມສຳລັບການດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ພຶ່ງພາພາຍນອກເຖິງ 10 ມື້

ເຢຍລະມັນເປັນໜຶ່ງໃນປະເທດທີ່ມີແຜນຮັບມືເຫດສຸກເສີນໃນໄລຍະຍາວທີ່ສຸດ. ອົງການຄຸ້ມຄອງພົນລະເຮືອນ ແລະ ບັນເທົາທຸກໄພພິບັດແຫ່ງສະຫະພັນເຢຍລະມັນ (BBK) ແນະນຳໃຫ້ແຕ່ລະຄົວເຮືອນສຳຮອງອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມໃຫ້ພຽງພໍສຳລັບ 10 ມື້. ສ່ວນປະຊາຊົນໃນເຂດທີ່ປະສົບບັນຫານ້ຳຖ້ວມຂັງ ກໍແນະນຳໃຫ້ສຳຮອງນ້ຳໃຫ້ພຽງພໍສຳລັບຫຼາຍມື້.

ແນວທາງຂອງ BBK ປະເມີນວ່າ ຄວນດື່ມນ້ຳປະມານ 2 ລິດຕໍ່ຄົນຕໍ່ມື້ ຫຼື ປະມານ 14 ລິດຕໍ່ອາທິດ.

ທາງການເຢຍລະມັນໄດ້ກຳນົດສະຖານະການສ່ຽງທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນຫຼາຍຮູບແບບ ເຊັ່ນ:

• ນ້ຳຖ້ວມຈົນຖະໜົນຫົນທາງບໍ່ສາມາດສັນຈອນໄດ້
• ຫິມະຕົກໜັກຈົນສິນຄ້າໃນຊຸບເປີມາເກັດຂາດແຄນ
• ໄຟຟ້າດັບເປັນວົງກວ້າງ ຈົນລະບົບບໍລິການສາທາລະນະເປັນອຳມະພາດ
• ຫ່ວງໂສ້ການສະໜອງສິນຄ້າຢຸດຊະງັກຈາກການລະບາດຂອງພະຍາດ, ໄພແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ການໂຈມຕີທາງໄຊເບີ

BBK ບໍ່ໄດ້ແນະນຳໃຫ້ປະຊາຊົນຊື້ອາຫານທີ່ບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍມາເກັບໄວ້ໃນສາງ. ແຕ່ຄວນສຳຮອງສະເພາະສິນຄ້າທີ່ໃຊ້ປະຈຳໃນຄົວເຮືອນ ທີ່ສາມາດເກັບໄວ້ໄດ້ດົນ, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງແຊ່ເຢັນ ແລະ ສ່ວນໃຫຍ່ສາມາດກິນໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງປຸງສຸກ ໃນກໍລະນີໄຟຟ້າ ຫຼື ແກັສດັບ.

ປະຊາຊົນຍັງໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳໃຫ້ວາງສິນຄ້າທີ່ຊື້ໃໝ່ໄວ້ທາງດ້ານຫຼັງ ແລະ ໃຊ້ສິນຄ້າເກົ່າກ່ອນ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຊື້ສິນຄ້າໃໝ່ມາເຕີມແທນສ່ວນທີ່ໃຊ້ໄປ ເພື່ອສ້າງລະບົບສຳຮອງອາຫານແບບໝູນວຽນ ແທນທີ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ອາຫານໝົດອາຍຸ ແລະ ຕ້ອງຖິ້ມ.

ຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ບົດຮຽນຈາກໄພພິບັດຄັ້ງໃຫຍ່

ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ເປັນປະເທດທີ່ປະເຊີນກັບແຜ່ນດິນໄຫວ, ຊູນາມິ ແລະ ພາຍຸໄຕ້ຝຸ່ນເລື້ອຍໆ. ລັດຖະບານຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ແຕ່ລະຄອບຄົວສຳຮອງອາຫານ ແລະ ນ້ຳດື່ມໃຫ້ພຽງພໍຢ່າງໜ້ອຍ 3 ມື້ ຫຼື ຖ້າເປັນໄປໄດ້ ຄວນສຳຮອງໄວ້ໃຫ້ພຽງພໍ 1 ອາທິດ.

ປະລິມານນ້ຳດື່ມທີ່ແນະນຳແມ່ນ 3 ລິດຕໍ່ຄົນຕໍ່ມື້.

ນອກນີ້ ຍັງແນະນຳໃຫ້ປະຊາຊົນກະກຽມເຕົາແກັສຂະໜາດນ້ອຍ, ຫ້ອງນ້ຳແບບພົກພາ, ຊຸດຊັ້ນໃນ, ເຈ້ຍອະນາໄມ, ຢາທີ່ໃຊ້ເປັນປະຈຳ ແລະ ກະເປົາສຸກເສີນທີ່ສາມາດຫິ້ວຕິດຕົວໄປໄດ້ທັນທີເມື່ອຕ້ອງອົບພະຍົບ.

ວິທີການຂອງຊາວຍີ່ປຸ່ນແມ່ນ “ການສຳຮອງແບບໝູນວຽນ” (Stockpiling Rotation) ແທນທີ່ຈະຊື້ສິນຄ້າມາເຕັມຕູ້ແລ້ວປ່ອຍປະໄວ້ຈົນລືມ ຄອບຄົວຈະຊື້ສິນຄ້າທີ່ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນເພີ່ມຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ ໂດຍໃຊ້ສິນຄ້າທີ່ໃກ້ໝົດອາຍຸກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຊື້ມາເຕີມສະເພາະຈຳນວນທີ່ໃຊ້ໄປ.

ປະສົບການຂອງຍີ່ປຸ່ນຍັງສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນວ່າ ຊຸບເປີມາເກັດ ແລະ ຮ້ານສະດວກຊື້ອາດຈະສິນຄ້າໝົດຢ່າງວ່ອງໄວ ຫຼັງເກີດໄພພິບັດຄັ້ງໃຫຍ່. ສ່ວນສິ່ງຂອງບັນເທົາທຸກຈາກລັດຖະບານກໍອາດຈະຍັງສົ່ງມາບໍ່ເຖິງໃນທັນທີ ໂດຍສະເພາະເມື່ອຖະໜົນຫົນທາງ, ທ່າເຮືອ ຫຼື ລະບົບການສື່ສານໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍ.

ດັ່ງນັ້ນ ຕູ້ເຢັນ, ຕູ້ແຊ່ແຂງ ແລະ ອາຫານທົ່ວໄປທີ່ມີຢູ່ໃນຫ້ອງຄົວ ຈຶ່ງຖືເປັນແຫຼ່ງສຳຮອງອາຫານດ່ານທຳອິດ ກ່ອນທີ່ຈະນຳໃຊ້ອາຫານແຫ້ງ, ອາຫານກະປ໋ອງ ຫຼື ອາຫານທີ່ຜ່ານການເຮັດໃຫ້ແຫ້ງແຊ່ເຢັນ (Freeze-dried food).

ນິທັດສະການສະແດງມາດຕະການກຽມຄວາມພ້ອມຮັບມືກັບເຫດສຸກເສີນ ໃນລັດອໍຣິກອນ (Oregon) ສະຫະລັດອາເມລິກາ

ສະຫະລັດອາເມລິກາເນັ້ນການສຳຮອງນ້ຳ, ອາຫານ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ຕ້ອງພຶ່ງພາໄຟຟ້າ

ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ເວັບໄຊທ໌ Ready.gov ເຊິ່ງເປັນຄູ່ມືທາງການຂອງລັດຖະບານກາງ ແນະນຳໃຫ້ແຕ່ລະຄອບຄົວສຳຮອງອາຫານ, ນ້ຳດື່ມ ແລະ ເຄື່ອງຂອງຈຳເປັນໃຫ້ພຽງພໍສຳລັບຫຼາຍມື້.

ປະລິມານນ້ຳດື່ມທີ່ແນະນຳແມ່ນ 1 ກາລອນ ຫຼື ປະມານ 3.8 ລິດ ຕໍ່ຄົນຕໍ່ມື້.

ສ່ວນອາຫານສຳຮອງຄວນປະກອບມີ:

• ຊີ້ນກະປ໋ອງ
• ໝາກໄມ້ ແລະ ຜັກກະປ໋ອງ
• ແທ່ງອາຫານເສີມໂພຊະນາການ
• ທັນຍາພືດແຫ້ງ
• ເນີຍຖົ່ວດິນ
• ໝາກໄມ້ອົບແຫ້ງ
• ນົມພາສເຈີໄຣສ໌ (ນົມທີ່ຜ່ານການຂ້າເຊື້ອ)
• ອາຫານສຳລັບເດັກອ່ອນ

ລາຍການສິ່ງຂອງຈຳເປັນສຳລັບເຫດສຸກເສີນຂອງສະຫະລັດ ຍັງລວມເຖິງວິທະຍຸທີ່ໃຊ້ແບັດເຕີຣີ, ໄຟສາຍ, ຊຸດປະຖົມພະຍາບານ, ໜ້າກາກກັນຝຸ່ນ, ທີ່ເປີດກະປ໋ອງ, ແຜນທີ່ທ້ອງຖິ່ນ, ຢາຕາມໃບສັ່ງແພດ, ເງິນສົດ, ເອກະສານສຳຄັນຂອງຄອບຄົວ, ຜ້າຫົ່ມອຸ່ນໆ ແລະ ສິ່ງຂອງສະເພາະສຳລັບຜູ້ສູງອາຍຸ, ເດັກນ້ອຍ ແລະ ສັດລ້ຽງ.

ຂໍ້ຄິດຮ່ວມກັນຈາກຄຳແນະນຳຂອງຫຼາຍປະເທດ

ປະເດັນສຳຄັນທີ່ປາກົດຄືກັນໃນຄຳແນະນຳຂອງຫຼາຍປະເທດ ແມ່ນການບໍ່ສົ່ງເສີມໃຫ້ປະຊາຊົນຟ້າວຊື້ອາຫານມາກັກຕຸນໃນປະລິມານຫຼາຍເກີນໄປ.

ສານທີ່ລັດຖະບານຕ້ອງການສື່ສານກັບປະຊາຊົນ ບໍ່ແມ່ນວ່າ “ໄພພິບັດກຳລັງຈະເກີດຂຶ້ນ” ແຕ່ແມ່ນການເຕືອນໃຫ້ຮູ້ວ່າ ວິກິດການສາມາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ລັດຖະບານອາດບໍ່ສາມາດໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ທຸກຄົນໄດ້ຢ່າງທັນທ່ວງທີ.

ປະຊາຊົນຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີຄວາມຕື່ນຕົວ ແລະ ກະຕືລືລົ້ນໃນການກຽມຮັບມືກັບໄພພິບັດທາງທຳມະຊາດ, ໄຟຟ້າດັບ, ການໂຈມຕີທາງໄຊເບີ, ການຢຸດຊະງັກຂອງຫ່ວງໂສ້ການສະໜອງສິນຄ້າ ແລະ ເຫດການບໍ່ຄາດຄິດດ້ານຄວາມໝັ້ນຄົງ.

ອ້າງອີງຂໍ້ມູນຈາກ : AA, The Guardian ແລະ Ready.gov.