ຈາກວຽກປະຈຳສູ່ຊີວິດກະສິກອນ: ບຸນທະໜອມ ວັງມະນີ ສ້າງລາຍຮັບ 200 - 400 ລ້ານກີບຕໍ່ປີ

ດ້ວຍຄວາມດຸໝັ່ນ, ການວາງແຜນປູກພືດໝູນວຽນ ແລະ ການນຳໃຊ້ເຕັກນິກກະສິກຳທັນສະໄໝ ຊາວກະສິກອນຈາກເມືອງຫີນບູນ ແຂວງຄຳມ່ວນ ສາມາດພັດທະນາອາຊີບປູກຝັງໃຫ້ກາຍເປັນແຫຼ່ງລາຍຮັບຫຼັກຂອງຄອບຄົວ.

ການມີລາຍຮັບທີ່ດີອາດເປັນເປົ້າໝາຍຂອງຫຼາຍຄົນ ແຕ່ສຳລັບ ທ້າວ ບຸນທະໜອມ ວັງມະນີ ຊາວບ້ານຫາດແຮ່ ເມືອງຫີນບູນ ແຂວງຄຳມ່ວນ ຄວາມສຳເລັດບໍ່ໄດ້ວັດຈາກເງິນພຽງຢ່າງດຽວ ແຕ່ຍັງໝາຍເຖິງການໄດ້ຢູ່ໃກ້ຊິດກັບຄອບຄົວ ແລະ ມີເວລາດູແລຄົນທີ່ຮັກ.

ຈາກອາຊີບທີ່ເຄີຍເຮັດເປັນວຽກປະຈຳ ລາວໄດ້ຕັດສິນໃຈກັບຄືນມາຢູ່ກັບຄອບຄົວ ຫຼັງຈາກແມ່ເຖົ້າເສຍຊີວິດ ເພາະເປັນຫ່ວງພໍ່ເຖົ້າທີ່ຂາດຄົນດູແລໃກ້ຊິດ. ການຕັດສິນໃຈໃນຄັ້ງນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການສ້າງອາຊີບກະສິກຳໃຫ້ເຕີບໂຕຢ່າງຈິງຈັງ.

ປູກພືດໝູນວຽນ ສ້າງລາຍຮັບຕະຫຼອດປີ

ຈາກເດີມທີ່ເຮັດກະສິກຳເພື່ອລ້ຽງຊີບ ທ້າວ ບຸນທະໜອມ ໄດ້ຄ່ອຍໆປັບປຸງວິທີການຜະລິດ ໂດຍເນັ້ນການປູກພືດໄລຍະສັ້ນ ແລະ ປູກໝູນວຽນຕາມລະດູການ ເພື່ອໃຫ້ມີຜົນຜະລິດອອກຈຳໜ່າຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

ພືດທີ່ປູກມີຫຼາຍຊະນິດ ເຊັ່ນ ໝາກແຕງ, ໝາກຖົ່ວ, ສາລີ, ໝາກໂມ, ໝາກຟັກ ແລະ ໝາກຮຸ່ງ ໂດຍປັບປ່ຽນຊະນິດພືດໃຫ້ເໝາະສົມກັບແຕ່ລະລະດູການ.

ໜຶ່ງໃນພືດຫຼັກທີ່ລາວໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແມ່ນ ໝາກແຕງ ເຊິ່ງສາມາດປູກໄດ້ປະມານ 3-4 ຮອບຕໍ່ປີ ໂດຍສະຫຼັບກັບພືດຊະນິດອື່ນຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

ການວາງແຜນເຊັ່ນນີ້ ຊ່ວຍໃຫ້ຄອບຄົວມີໂອກາດເກັບກ່ຽວ ແລະ ຈຳໜ່າຍຜົນຜະລິດໄດ້ຫຼາຍໄລຍະຕະຫຼອດປີ ພ້ອມທັງຊ່ວຍກະຈາຍຄວາມສ່ຽງຈາກການປູກພືດພຽງຊະນິດດຽວ.

ໃຊ້ລະບົບນ້ຳຢອດ ຫຼຸດແຮງງານ ເພີ່ມຄວາມສະດວກ

ສິ່ງທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ການເຮັດສວນມີປະສິດທິພາບຂຶ້ນ ແມ່ນການນຳເອົາເຕັກນິກການປູກຝັງມາປັບໃຊ້ ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ການກະກຽມດິນໄປຈົນເຖິງການດູແລຕົ້ນພືດ.

ສຳລັບການປູກໝາກແຕງ ລາວຈະໄຖດິນປະມານ 2 ເທື່ອ ແລ້ວຕາກດິນໃຫ້ແຫ້ງ ເພື່ອຊ່ວຍຫຼຸດບັນຫາຈາກເຊື້ອໂຣກ ແລະ ເຊື້ອລາໃນດິນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງໃສ່ປຸ໋ຍ ແລະ ປູຜ້າຢາງຄຸມໜ້າດິນ ເພື່ອຫຼຸດການເກີດຫຍ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ການດູແລຮັກສາສະດວກຂຶ້ນ.

ອີກເຕັກນິກສຳຄັນແມ່ນ ລະບົບນ້ຳຢອດ ທີ່ຊ່ວຍສົ່ງນ້ຳໄປຫາບໍລິເວນຮາກພືດໂດຍກົງ ຊ່ວຍຫຼຸດເວລາໃນການຫົດນ້ຳ ແລະ ສາມາດໃຫ້ປຸ໋ຍຜ່ານລະບົບນ້ຳໄດ້.

ເມື່ອຢອດເມັດລົງດິນ ໂດຍທົ່ວໄປປະມານ 2-3 ມື້ ເມັດໝາກແຕງກໍເລີ່ມງອກ. ຈາກນັ້ນ ລາວຈະຄອຍສັງເກດຄວາມຊຸ່ມຂອງດິນ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຂອງຕົ້ນພືດ ພ້ອມໃຫ້ປຸ໋ຍອິນຊີປະສົມກັບປຸ໋ຍທົ່ວໄປຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

ເຖິງຈະມີລະບົບຊ່ວຍຫຼຸດແຮງງານ ແຕ່ການປູກພືດໃຫ້ໄດ້ຜົນດີຍັງຕ້ອງອາໄສການເບິ່ງແຍງຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ທັງການໃຫ້ນ້ຳ, ການໃສ່ປຸ໋ຍ ແລະ ການປ້ອງກັນແມງໄມ້ກັບພະຍາດພືດ.

ລາຍຮັບ 200-400 ລ້ານກີບຕໍ່ປີ ແຕ່ຍັງມີຄວາມທ້າທາຍ

ຈາກການຜະລິດກະສິກຳຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຄອບຄົວຂອງທ້າວ ບຸນທະໜອມ ສາມາດສ້າງລາຍຮັບໄດ້ປະມານ 200 ລ້ານ ຫາ 400 ລ້ານກີບຕໍ່ປີ ໂດຍຈຳໜ່າຍຜົນຜະລິດໃຫ້ພໍ່ຄ້າແມ່ຄ້າທົ່ວໄປ, ຊາວບ້ານໃນຊຸມຊົນ ແລະ ພໍ່ຄ້າຈາກເມືອງທ່າແຂກ.

ແນວໃດກໍຕາມ ອາຊີບກະສິກຳບໍ່ໄດ້ມີແຕ່ຜົນຕອບແທນທີ່ດີ ແຕ່ຍັງຕ້ອງຮັບມືກັບຫຼາຍປັດໄຈສ່ຽງ ເຊັ່ນ:

• ແມງໄມ້ ແລະ ສັດຕູພືດ: ອາດສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ຕົ້ນພືດ ແລະ ຫຼຸດປະລິມານຜົນຜະລິດ.
• ຕົ້ນທຶນການຜະລິດ: ລາຄາປຸ໋ຍທີ່ປ່ຽນແປງ ສົ່ງຜົນຕໍ່ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ.
• ສະພາບອາກາດ: ຄວາມປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດອາດກະທົບຕໍ່ການເຕີບໂຕຂອງພືດ.
• ລາຄາຕະຫຼາດ: ລາຄາຜົນຜະລິດບໍ່ແນ່ນອນ ບາງຊ່ວງລາຄາສູງ ແຕ່ບາງຊ່ວງລາຄາຕົກຕ່ຳ ຫຼື ມີສິນຄ້າອອກສູ່ຕະຫຼາດຫຼາຍຈົນລົ້ນ.

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ການວາງແຜນການຜະລິດຕ້ອງອາໄສທັງປະສົບການ, ການສັງເກດ ແລະ ການຕິດຕາມສະພາບຕະຫຼາດຢ່າງໃກ້ຊິດ.

ບົດຮຽນຈາກສວນ: ດຸໝັ່ນ, ຮຽນຮູ້ ແລະ ວາງແຜນໃຫ້ດີ

ຈາກປະສົບການທີ່ຜ່ານມາ ທ້າວ ບຸນທະໜອມ ເຫັນວ່າ ການເຮັດກະສິກຳໃຫ້ປະສົບຜົນສຳເລັດ ບໍ່ໄດ້ອາໄສພຽງແຕ່ແຮງງານ ແຕ່ຕ້ອງມີຄວາມຮູ້, ຄວາມອົດທົນ ແລະ ການປັບປຸງວິທີການຜະລິດຢູ່ສະເໝີ.

ຊາວກະສິກອນຄວນຮຽນຮູ້ເຕັກນິກໃໝ່ໆ ເພື່ອຫຼຸດຕົ້ນທຶນ ເພີ່ມປະສິດທິພາບການຜະລິດ ແລະ ຫຼຸດຄວາມເສຍຫາຍຈາກສັດຕູພືດ ຫຼື ສະພາບອາກາດ. ຂະນະດຽວກັນ ການປູກພືດໝູນວຽນໃຫ້ເໝາະກັບລະດູການ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຂອງຕະຫຼາດ ກໍເປັນອີກວິທີໜຶ່ງທີ່ຊ່ວຍກະຈາຍຄວາມສ່ຽງ ແລະ ສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ມີຄວາມຕໍ່ເນື່ອງ.

ເລື່ອງລາວຂອງທ້າວ ບຸນທະໜອມ ວັງມະນີ ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນວ່າ ການກັບມາພັດທະນາອາຊີບຢູ່ບ້ານເກີດ ສາມາດສ້າງທັງຄວາມໝັ້ນຄົງທາງລາຍຮັບ ແລະ ເວລາອັນມີຄ່າໃຫ້ຄອບຄົວ ຖ້າມີຄວາມດຸໝັ່ນ, ຮູ້ຈັກວາງແຜນ ແລະ ພ້ອມຮຽນຮູ້ສິ່ງໃໝ